
Jæja þá er mar kominn heim frá
Skotlandinu góða. Og þvílíkt og önnur eins snilldarferð. Ég var
komin til Edinborgar um klukkan 16.00 eftir að hafa verið á Kastrup
í 5 tíma...ekki svo gaman. En þar tóku á móti mér Hrafnhildur,
Guðrún og Kjartan Þorri, sem er drengurinn sem HH er að passa,
algjör snillingur sem hann nú er. Það var rosalega gaman að hitta
systur mínar, alltaf svo gaman þegar við erum komnar saman. Guðrún
var soldið aktíf í búðunum, og ég ætlaði ekkert að versla þarna því
ég er náttla með H&M hérna í Stokkhólmi, en ég gleymdi því
náttla alveg að í UK eru fleiri búðir en bara það, þannig að ég gat
nú ekki alveg sleppt því að versla ekki neitt.....
Við vorum þreyttar og þvalar eftir
ferðalagið þannig að við fórum heim, borðuðum smá íslenskt nammi,
ég byggði smá lego með/fyrir Kjartan, fengum góðan kvöldmat hjá
Ingibjörgu og Kristjáni (foreldrum Kjartans) og lásum svo læknarit
I II og III fyrir svefninn.
Daginn eftir var mikið verslað og
kíkt á flott safn og kíkt í kastalann. og svo vorum við boðin í mat
til Habbýjar og Simons. Það var rosa fínt, fengum góðan mat og
fullt af G&T, bjór og screwdrivers. Takk kærlega fyrir
það.
Á fimmtudeginum var svo stóri
dagurinn. Við fórum snemma í lestina því það voru 5 tímar í lest
sem biðu okkar til að komast til Birmingham. Lestarferðin leið samt
rosalega hratt því við hlógum svo ógeðslega mikið og spiluðum
Geography game þar sem við deildum um hvort Jóhannes í Bónus væri
overweight og hvort froðubumba væri ekki örugglega bráðalvarlegur
sjúkdómur....já við gátum sko hlegið að okkur, enda ómetanlega
fyndnar stúlkur. Við skelltum okkur á hotelið okkar í Birmingham og
fórum og kíktum á bæinn og búðir og svo lá bara leiðin í
tónleikahöllina. Reyndum að selja aukamiðann okkar en það gekk ekki
þar sem að það var allt morandi í svona köllum sem voru að selja
betri miða en við.
Við fórum inn í höllina, allt morandi
í stelpum/konum og nokkrum kærasta stráum hér og þar og inn á milli
leyndust einnhverjar mömmur og ömmur, en aðallega voru stelpur á
bilinu 20-30 kannski. Beverly Knight var að byrja að hita upp þegar
við komum inn, eftir að hafa keypt okkur TT stuttermaboli. Hún var
bara fín, hef aldrei verið mikill fan en hún er bara eins góð og
hver önnur. En mar var náttla að bíða eftir strákunum okkar. Svo
þegar þeir komu á svið þá ætlaði þakið að fjúka af. Allir ruku úr
sætunum sínum og það var ekki sest niður aftur. Þeir hafa
greinilega ekki neinu gleymt, þvílikt flottir gaurar og auðvitað
horfði ég ekki á mikið meira en bara hann Howie minn, hann er alveg
jafn sætur og hann var fyrir 10 árum. Þeir voru flottir og showið
alveg geggjað. Lang flottustu tónleikar sem ég hef farið á. Þeir
tóku bítlasyrpuna frægu, sem þeir gerðu á tónleikum fyrir
einhverjum 12 árum eða eitthvað, og þá féll niður svona svið fyrir
miðju og það eiginlega bara beint fyrir framan okkur, reyndar
soldið í burtu en samt beint fyrir framan. Það voru flottir
dansarar, eldur og rigning og allt sem þarf til að gera flott show.
En það sem þarf audda fyrir hvaða flotta show.....frábær lög. Og
mar kunni hvaða lag sem kom. Þeir voru líka fyndnir og töluðum um
hvað núna þeir gætu gert hvað sem þeir vildu, það var ekki allt
sensorað sem þeir máttu segja. Þeir gerðu mikið grín af sjálfum
sér, hvað þeir voru programed af managernum þeirra og þess háttar.
Svo mætti náttla Robbie.....en bara í formi stórrar veru á
einhverskonar skjá. Hann byrjaði “Could it be magic” og svo komu
gaurarnir og kláruðu lagið.
Já þetta var hreinlega snilldin ein
þessir tónleikar.
Daginn eftir tékkuðum við búðirnar í
Birmingham, svo aftur í 5 tíma lestarferð. Þar sem það var hlegið
meira sérsaklega út af Hrafnhildi þar sem gullmolar eins og “Oj
Jóhanna, var pabbi þinn að reykja” og hver man ekki eftir
“þegiðu”.....kannski ekki margir en það var allaveganna mjög
fyndið. Það komu líka nokkrir ljósku púnktar út úr mér líka en við
leyfum þeim nú bara að geymast og gleymast.
Þegar við komum svo til Edinborgar
skelltum við okkur út á lífið. Fengum okkur kokteila og hittum Maju
Þórðar sem var með mér í bekk í Verzló og er þarna í Edin í
leiklistarskóla og er vinkona HH. Það var fínt. Daginn eftir var
enn meira verslað, Guðrún varð soldið stressuð að ná ekki að fara í
allar búðirnar og svona, en það reddaðist nú. Mamma gamla ekki bara
gaf okkur miðana heldur líka pening, þannig að fyrir þann pening
fórum við fínt út að borða á laugardagskvöldið. Þar sem HH fékk
kjötsvima og GH froðubumbu.....Það hljómar eins og ég hafi verið
voða góð, en ég ábbla átti mínar stundir sem þið getið lesið á
síðunni hennar HH hún hlítur að muna eitthvað af því.
Svo var bara komið að heimferð. Við
GH flugum báðar frá Glasgow, en frá sitthvorum flugvöllunum. Hún
fór um hádegi en ég um kvöldið þannig að við HH dunduðum okkur
aðeins í Glasgow. Síðan bara var það heimferð. Þetta var
snilldarferð í alla staði og þakka ég ykkur systur mínar kærlega
fyrir þessa viku og mömmu fyrir tónleikamiðana.
Jæja þá er þessari LÖNGU færslu
lokið. Vonandi að þið hafið nennt að lesa hana til enda.
Hasta la vista
Holy
Speki dagsins: “Never forget where you've come here from
Never pretend that it's all real
Someday soon this will be someone else's dream”
(Take That)
P.s. það eru komnar nýjar myndir í gamla og nýja albúmið